seyahatmel 0 Takipçi | 4 Takip
Kategorilerim

İç Ses

Diğer İçeriklerim (4)
Tüm içeriklerim
Takipçilerim (0)

Savaşçı

2015-02-15 14:41:00

Gitmekle kalmak arasındaki o lanet ince çizginin üzerinde sendeliyorum. Ayaklarıma defalarca çivi batmasından olsa gerek, nasırlaşmış. Uyuşuk, hissiz bir acıyı taşıyarak yola devam ediyorum. Tek umudum; kalbim... Nasırlaşmamasını tek temenni ettiğim en ince, hassas yurdum; kalbim...


Gücümü, her kan pompalanmasından sonra vücuduma ve ruhuma basınç vererek varlığını hissettiren benim nadide yurdum...Kalabalık yalnızlığımın cumhuriyeti...

Bütün o çıkmaz sokaklara birlikte girerek, birlikte korkup birlikte kaçmamamak için direndiğim gönül kafesimin müebbet varlığı...

Yoksa heyhat, ben de kalabilirdim Elif halinde ve sürdürmek zorunda kalmazdım ömrü Vav halinde...
Elif kalabilmek için, etrafındaki herkesi, herşeyi bir anlamda görmezden gelmek demek. Prematüre bir bebek doğmuş olmamdan olsa gerek, ben geç tanıştığım anne kokusuyla; kendimi ilk bulduğum o kapalı dünyada unutmuşum hep. O yüzdendir, suretimdeki Vav izleri. Hep bir içe dönüklük, kendine kaçak, kendinde kalma halleri...
Şimdi Yaradanımın bana sunduğu hep aynı sınavın final zamanlarındayım. Ve cevabını bildiğim bir sorunun 
şıklarına,  gözümün tersiyle bakarak, elimle cevabı kertememenin hüzzam makamındayım. Belki Beethoven'ın gözyaşlarına tanık olmam gerekir diye düşünüyorum. Müzisyen bir babanın, kendini evladında görme çabası. Kendini evladında yaratma çabaları. Var olan tek bir Yaratıcının üzerimdeki, zorlama hissiyatı ile ellerimi uzatıyorum piyanoya. Hiç bilmediğim bir müzik aletinin, notalarına dokunuyorum ağayarak. Çünkü; Tanrı öyle istiyor. Katı ve bir o kadar da görünmeyen öznesi; merhametli Tanrı.. 

Ve diyor ki; sağır olana dek çabala. Evet, yorgun ve bitkin düşmüş olabilirsin. Elif olmak ve geç kalınmış bir doğumu yakalayabilmen için etrafındaki herkese, herşeye sağır olmalı ve o lanet olası müziği hayata geçirmelisin!
Ve parmaklarım bir imtihan kaburgasının sol alt çekmecesine dokunuyor usulca..
Cevap şıkkını kertiyorum.. Kendi geç kalınmış doğumumu gerçekleştirmek için, önce ölüm fermanını imzalayan bir mahkum gibi hissediyorum kendimi..
Sahi !
Sağır olabilir miyim bana ihtiyacı olabilecek herkese..?
Ve Tanrı fısıldıyor inceden inceye benim nadide yurduma; '' Gönüller Kerbela olmasın..Sen ruhunu kendi zulmünden koru önce ! ''


MEL
 

4
0
0
Yorum Yaz